Zingen kent geen dialecten, meditatie kent geen landsgrenzen

 Wanneer mensen zingen in een taal die niet hun eigen taal is, kun je dat soms niet of nauwelijks horen. Het is net alsof wanneer mensen zingen, ze een taal gebruiken die landsgrenzen overstijgt. Ook meditatie heeft die eigenschap. Wanneer we leren onze aandacht tot rust te brengen, kunnen we toegang vinden tot een nieuwe taal van verstilling en zelfkennis.

Je kunnen ontspannen, maar ook blijven vechten

Het hart van het celibaat is dat je leert ontspanning en tevredenheid te vinden in de kleine genoegens van het leven, maar tegelijkertijd wel blijft vechten om jezelf sterk te houden en boven je beperkingen van afleidingen en verlangens te blijven. 

Vertaling raadsel 4 คนหาม

(Wie ben ik?)

Er zijn er vier die mij dragen, 

drie die mij in processie brengen, 

ik zit op de draagstoel

en twee leiden mij voort. 

Wat klopt

Dingen die kloppen, komen vaak hard aan. 

Kleur van karakter

Wanneer je theeblaadjes in koud water doet, heb je theeblaadjes in koud water--zonder smaak of kleur. Maar wanneer je thee in heet water doet, geeft het pas zijn kleur en smaak aan het water. 

Net zo hebben mensen goede daden nodig om met hun karakter te kunnen bijdragen aan de gemeenschap. Zonder goede daden blijven mensen net als theeblaadjes in het koude water: zonder smaak of kleur. 

Vrijheid

 Vrijheid begint niet bij een fijn gevoel. Het begint bij het erkennen van vreugde en geluk in de vrijheid van gebondenheid en verslaving, zowel uitwendig als inwendig.

Waarom het boeddhisme begint bij het lijden

De cultuurcriticus Neil Postman schreef ooit een essay waarin hij beargumenteerde dat de beste vorm van onderwijs die een school kan bieden zich niet richt op de ontwikkeling van kennis, maar het verwijderen van onwetendheid, of, in zijn woorden, "stupiditeit". Hij wees erop dat de westerse geneeskunde zich werkelijk is gaan ontwikkelen toen het zich niet langer op een wazig idee van gezondheid richtte, maar op het concreet verwijderen van ziekte. 

Wellicht moeten we de leer van de Boeddha ook in dit licht zien. In plaats een wazig concept van geluk centraal te stellen in zijn Leer, begon de Boeddha bij het fundamentele probleem van lijden. Lijden is het meest fundamentele van alle menselijke ervaring. Het voelt ook voor veel mensen als het meest echte. Maar, zoals de Boeddha zelf zegt, deze wereld bestaat uit tegengestelden: als er lijden is, dan moet er ook het opheffen van het lijden zijn. En daarmee komen we bij het uiteindelijk doel van het boeddhisme, wat de Boeddha in zijn meer poëtische en gevleugelde uitspraken ook wel het hoogste geluk noemt, het geluk van de ontwaking van de geest.